Συζήτηση του «Ριζοσπάστη» με την Αλεξάνδρα Μπαλού, υποψήφια περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων με τη «Λαϊκή Συσπείρωση»
-- Στρώνουν το χαλί να
περάσουν, παραπλανώντας το λαό! Αυτό κάνουν, στην πραγματικότητα, άλλοι
περισσότερο κι άλλοι λιγότερο ανοιχτά, δηλώνοντας ακόμη και «εκ
προοιμίου» θετικοί στη ληστρική εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου του
Ιονίου, υπό τον τίτλο «Παραχωρήσεις θαλάσσιων οικοπέδων». Ειδικότερα, η
απερχόμενη περιφερειακή αρχή, που στηρίζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο
απεμπόλησε τις προηγούμενες δεσμεύσεις της, όχι μόνο απαρνήθηκε
αποφάσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου, αλλά έχει εξελιχθεί και σε
«ντίλερ» πετρελαϊκών ομίλων, διαφημίζοντας «χορηγίες» τους! Οι άλλοι
συνδυασμοί (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ), την ίδια στιγμή, υποβαθμίζουν το θέμα ή
αναφέρονται σε όρους γενικούς και αόριστους, απολύτως βολικούς στις
πετρελαϊκές κοινοπραξίες, προσπαθώντας να διασκεδάσουν τις εύλογες
ανησυχίες των πολιτών.
Ωστόσο, πρόκειται για τεράστιο, κεφαλαιώδες ζήτημα, το οποίο προσπαθούν να καλύψουν μέσα από το γνωστό παραμύθι ότι ο κάθε συνδυασμός έχει διασφαλίσει καλύτερους όρους προστασίας του περιβάλλοντος. Το λεγόμενο «Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο», που εισηγούνται οι υποστηρικτές αυτού του είδους της «ανάπτυξης» για να κατευνάσουν τις αντιδράσεις, είναι στάχτη στα μάτια του λαού. Ολοι μαζί, προτάσσοντας τα κάλπικα συνθήματα της «δίκαιης ανάπτυξης», του ανταποδοτικού οφέλους των τοπικών κοινωνιών, καθώς και τη φενάκη της σταθερότητας και της γεωστρατηγικής αναβάθμισης της χώρας, λειτουργούν με μοιρασμένους ρόλους για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου και την ανάγκη του να συμμετάσχει στη νέα φάση της ενεργειακής μοιρασιάς. Προωθούν τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσίας και άλλων δυνάμεων. Ο τσακωμός τους είναι για το ποια συμφέροντα, ποιον όμιλο, ποιας χώρας θα εξυπηρετήσουν.
Περισσότερο,
όμως, η έντονη και «ποιοτική» σεισμικότητα της περιοχής πρέπει να κάνει
από μόνη της απαγορευτική τη διαδικασία εξόρυξης.
Ωστόσο, πρόκειται για τεράστιο, κεφαλαιώδες ζήτημα, το οποίο προσπαθούν να καλύψουν μέσα από το γνωστό παραμύθι ότι ο κάθε συνδυασμός έχει διασφαλίσει καλύτερους όρους προστασίας του περιβάλλοντος. Το λεγόμενο «Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο», που εισηγούνται οι υποστηρικτές αυτού του είδους της «ανάπτυξης» για να κατευνάσουν τις αντιδράσεις, είναι στάχτη στα μάτια του λαού. Ολοι μαζί, προτάσσοντας τα κάλπικα συνθήματα της «δίκαιης ανάπτυξης», του ανταποδοτικού οφέλους των τοπικών κοινωνιών, καθώς και τη φενάκη της σταθερότητας και της γεωστρατηγικής αναβάθμισης της χώρας, λειτουργούν με μοιρασμένους ρόλους για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου και την ανάγκη του να συμμετάσχει στη νέα φάση της ενεργειακής μοιρασιάς. Προωθούν τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσίας και άλλων δυνάμεων. Ο τσακωμός τους είναι για το ποια συμφέροντα, ποιον όμιλο, ποιας χώρας θα εξυπηρετήσουν.
-- Πώς απαντά η «Λαϊκή Συσπείρωση» στις παραπάνω τοποθετήσεις και τι αναδεικνύει στο λαό;
-- Η θέση μας απέναντι σ' αυτά τα σχέδια καθορίζεται από τη θέση ότι ο ορυκτός πλούτος και γενικότερα οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας πρέπει να είναι λαϊκή περιουσία και η αξιοποίησή τους πρέπει να γίνει μόνο προς όφελος του λαού. Ο επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός στην οικονομία μπορεί να δώσει λύση στις λαϊκές ανάγκες και να εξασφαλίσει το ισοζύγιο των ενεργειακών αναγκών με συνδυασμένο τρόπο ώστε να προστατεύσει κυριολεκτικά το περιβάλλον. Στο πλαίσιο αυτό μπορούν να αποκλείονται οι εξορύξεις σε επικίνδυνες σεισμογενείς και ευαίσθητες περιοχές όπως το Ιόνιο. Αναδεικνύουμε επίσης ότι:
Οι εξορύξεις δεν αφορούν το λαό και τις ανάγκες του, γιατί αυτή η εκμετάλλευση γίνεται για τα κέρδη συγκεκριμένων ενεργειακών κολοσσών. Δεν θα μειώσουν την ενεργειακή φτώχεια που βιώνουν τα λαϊκά νοικοκυριά ούτε θα εξασφαλίσουν φτηνή Ενέργεια και άλλα οφέλη από τα «έσοδα» του κράτους και της Τοπικής Διοίκησης. Αντίθετα, οι φόροι και το κόστος των καυσίμων θα παραμείνουν, ενώ το πενιχρό ποσοστό προς την Τοπική Διοίκηση θα αποτελέσει το άλλοθι για περαιτέρω περικοπή της κρατικής χρηματοδότησης.
Θα κλαπεί οριστικά και θα χαθεί αμετάκλητα για τις επόμενες γενιές ένα πολύτιμο ενεργειακό απόθεμα, για να κερδίσουν μια χούφτα μονοπωλιακοί όμιλοι.
Οι «μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων» είναι κενό γράμμα αφού δεν υπάρχουν ήδη για την υφιστάμενη κατάσταση αναφορές για το φορτίο της διαρροής τοξικών αποβλήτων καθώς και των βομβών απεμπλουτισμένου ουρανίου των ΝΑΤΟικών βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας στο Ιόνιο, ενώ δεν αποκλείεται και η εκδήλωση ατυχήματος μεγάλης έκτασης, με μακροπρόθεσμες συνέπειες. Μάλιστα, τα εργατικά δικαιώματα και οι επικίνδυνες συνθήκες εργασίας στις εξορύξεις είναι κανόνας αφού ποτέ δεν θα πάψει το κεφάλαιο να επιδιώκει όλο και φθηνότερη εργατική δύναμη.
Εμείς λέμε ότι μπορούμε και πρέπει να υψώσουμε ένα μεγάλο μέτωπο αντίστασης. Δεν γίνεται να εμπιστευτούμε τη διαχείριση αυτού του τόσο σοβαρού θέματος σε εκείνους που είναι με την πλευρά των πετρελαϊκών ομίλων, σχεδόν ως τοποτηρητές των συμφερόντων τους. Με οσφυοκαμψίες κανείς λαός δεν πήγε μπροστά! Εμείς θα δώσουμε τη μάχη μαζί με το λαό για να μη μετατραπεί το Ιόνιο σε προτεκτοράτο των πετρελαϊκών κολοσσών και ο λαός των Ιονίων θύμα των ανταγωνισμών τους.
-- Κάποιοι λένε ότι αυτό που προέχει για τα νησιά του Ιονίου είναι να γίνουν «ελκυστικός επενδυτικός προορισμός». Πώς το σχολιάζετε;
-- Μα έχουν γίνει ήδη, όμως αυτό δεν έχει αναιρέσει το απαράδεκτο επίπεδο των υποδομών στα νησιά μας. Σήμερα άλλοι πλασάρουν τα 5άστερα, άλλοι την κρουαζιέρα, άλλοι τους χαλίφηδες. Ο καθένας προωθεί και προωθείται από τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, μονοπωλιακές επιχειρήσεις του τουρισμού που έχουν τη μερίδα του λέοντος των κερδών και των προγραμμάτων. Τα μεγάλα κέρδη για λίγους προϋποθέτουν την εντατική εκμετάλλευση των πολλών εργαζομένων στις εργασιακές γαλέρες του τουρισμού. Θα σας πω κάτι γενικότερο: Το καλύτερο «brand name» που θα άξιζε ν' αποκτήσουν διεθνώς τα Ιόνια Νησιά μας είναι αυτό που θα ήταν σύμφωνο με την ιστορική παράδοση των λαϊκών κινημάτων και εξεγέρσεων και θα υποδήλωνε ότι ο λαός των νησιών μάχεται σήμερα για την κοινωνική πρόοδο. Ο λαός θέλει η απαράμιλλη φυσική ομορφιά των νησιών μας να συνδυαστεί, επιτέλους, με την ανθρωπιά και τη δικαιοσύνη στους όρους της ζωής του, με την εξάλειψη της αδικίας, της κοινωνικής ανισότητας και της εκμετάλλευσης! Ενας μεγάλος ποιητής του Ιονίου, ο Αγγελος Σικελιανός, το είπε έτσι: «Δεν είναι χίμαιρα να καβαλάμε το όνειρο!». Δεν είναι άπιαστο όνειρο η πολύ καλύτερη ζωή. Αυτό, βέβαια, δεν μπορεί να γίνει μόνο σε μια Περιφέρεια. Ομως ως «Λαϊκή Συσπείρωση», προς αυτήν την κατεύθυνση, θέλουμε να στηρίξουμε τη λαϊκή πάλη κόντρα στη στρατηγική της ΕΕ, των επιχειρηματικών ομίλων και του πολιτικού προσωπικού τους.
-- Γιατί με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» και με το ΚΚΕ λοιπόν;
-- Το δικό μας πρόταγμα, σε αντίθεση με τους άλλους συνδυασμούς που υποστηρίζουν ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ ή τμήμα της ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, είναι κρυστάλλινο και αποτυπώνεται στις θέσεις μας. Η Λαίκή Συσπείρωση θα είναι στήριγμα των αγώνων και των διεκδικήσεων του λαού, θα είναι απέναντι στην πολιτική των κυβερνήσεων και της ΕΕ στα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων. Τα παραδείγματα των κομμουνιστών δημάρχων δείχνουν το δρόμο. Σε αυτή την κατεύθυνση θα δώσουμε τη μάχη για τη βελτίωση της ζωής μας, της ζωής των πολλών, της ζωής του λαού. Τα μέτωπα της Υγείας και της Παιδείας έχουν για μας απόλυτη, πλήρη προτεραιότητα. Θα διεκδικήσουμε το δικαίωμα στον αθλητισμό και τον πολιτισμό χρέος για τους νέους μας. Η διεκδίκηση ικανοποιητικών υποδομών για την αντιπυρική, την αντισεισμική και την αντιπλημμυρική θωράκιση των νησιών μας. Υποδομών ύδρευσης, αποχέτευσης, οδικού δικτύου και φυσικά διαχείρισης απορριμμάτων. Θα παλέψουμε για να απαλλαγούν αυτοαπασχολούμενοι και μικροεπιχειρηματίες στα νησιά μας από το βάρος της φοροληστείας, από την απειλή των κατασχέσεων και των μεγαλοκαταστημάτων. Είμαστε μαζί, δίπλα στους εργαζόμενους στα νησιά μας, συμπαραστάτες στον αγώνα ενάντια στην εργασιακά ζούγκλα, στο αντεργατικό μνημονιακό πλαίσιο.
Στη «Λαϊκή Συσπείρωση» ενώνουν τις δυνάμεις τους, με κέφι και με πίστη στη νίκη του λαού, κομμουνιστές, άλλοι αριστεροί και ριζοσπάστες, γενικότερα προοδευτικοί άνθρωποι θα έλεγα, με πολλή διάθεση για αγώνα για όλα όσα δικαιούται να έχει ο λαός των νησιών μας και όχι για τα ψίχουλα μιας ανάπτυξης που έχει ως κριτήριο το κέρδος των επιχειρήσεων, όπως υπόσχονται στην πραγματικότητα οι οπαδοί των μπλε, των πράσινων και των ροζ μνημονίων. Δίνουμε τη μάχη ώστε να είμαστε νικητές. Ωστε ο ίδιος ο λαός να νικήσει την ψευτιά, τις κίβδηλες υποσχέσεις, τους προσκυνημένους στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα τα οποία θέλουν να επιβάλουν στα νησιά μας όρους ενετοκρατίας, όσους φανερά ή κρυφά διαμορφώνουν για τη νεολαία συνθήκες ζωής - λάστιχο.
Οσο πιο ενιαία και πιο αποφασιστική θα είναι η ενίσχυση της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στους δήμους και στην Περιφέρεια, και του ΚΚΕ στις ευρωεκλογές και στις βουλευτικές εκλογές όποτε γίνουν, τόσο πιο εύστοχη θα είναι η επιλογή υπέρ των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων, επιλογή που θα κατατεθεί την επομένη στο πλευρό του λαού και των αγώνων του.
Να διεκδικήσουμε λύση στο πρόβλημα της διαχείρισης απορριμμάτων
--
Παραμένει το οξυμένο πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων στην
Κέρκυρα, με τους κατοίκους στο νότιο τμήμα της να είναι σε κινητοποίηση
εδώ και αρκετούς μήνες και να δέχονται ακόμα και έντονη καταστολή. Από
πού πηγάζει το πρόβλημα και πώς τοποθετείται η «Λαϊκή Συσπείρωση»;
-- Ο βασικός λόγος είναι ότι τα απορρίμματα, ο σύγχρονος «χρυσός», αποτελούν το νέο τομέα «επένδυσης» και κερδοφορίας του κεφαλαίου. Σε αυτό το αλισβερίσι (κυβέρνησης - επιχειρηματικών ομίλων) οι δήμοι αποδέχονται το ρόλο του χαμάλη, που θα φτιάξει τις υποδομές, χωρίς επαρκείς χρηματοδοτήσεις, ενώ οι «επενδυτ
ές» θα απομυζούν τα κέρδη, σε
βάρος των δημοτών που θα πληρώνουν πανάκριβα τέλη και των εργαζομένων
που θα εργάζονται με απαράδεκτες συνθήκες εργασίας.
Με «αρχές», όπως το «ο ρυπαίνων πληρώνει», η «διευρυμένη ευθύνη του παραγωγού», το «πληρώνω όσο πετάω» και το «ειδικό τέλος ταφής», που σε λίγο θα μετονομαστεί σε «περιβαλλοντική εισφορά», το κόστος κατά κύριο λόγο φορτώνεται στις πλάτες της λαϊκής οικογένειας. Μέσω των Συμπράξεων Δημόσιου - Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) επιταχύνεται η παράδοση της διαχείρισης σε ιδιώτες και «ξηλώνεται το πουλόβερ» δαπανώντας εκατομμύρια ευρώ για εργολαβίες σε ιδιώτες.
Ολα αυτά είναι κατευθύνσεις της ΕΕ, έχουν περιληφθεί αυτούσιες στην εθνική νομοθεσία με υπογραφές των ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. και συνεχίστηκαν με «θρησκευτική ευλάβεια» από τον ΣΥΡΙΖΑ στον Εθνικό Σχεδιασμό Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ). Αυτοί οι στόχοι ενσωματώθηκαν και στον Περιφερειακό Σχεδιασμό για τα Ιόνια Νησιά. Φυσικά, με τη σύμφωνη γνώμη των εκάστοτε περιφερειακών αρχών, ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης, και με την υποστήριξη των αντίστοιχων δημοτικών αρχών. Είναι η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και της ανταποδοτικότητας των πάντων. Είναι η πολιτική που προκάλεσε το έγκλημα στο Τεμπλόνι και στη χωματερή της Λευκίμμης. Πολιτική που επιβάλλεται και με την καταστολή. Οσες δυνάμεις, παρά τις όψιμες αγωνίες και εξαγγελίες τους περί «ικανού διαχειριστή» του προβλήματος, συμφωνούν με αυτές τις κατευθύνσεις, δεν τοποθετούνται για το χώρο, το ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο και τη διαδικασία επεξεργασίας, κοροϊδεύουν τον κόσμο.
Η «Λαϊκή Συσπείρωση» έχει δώσει τις θέσεις της από το 2007 και έχει συμμετάσχει στους αγώνες των κατοίκων, όταν οι άλλοι παρίσταναν τους Πόντιους Πιλάτους...
Διεκδικούμε: Αμεση προτεραιότητα στην ανακύκλωση με διαλογή στην πηγή, χωροθέτηση νέων χώρων αφού το Τεμπλόνι έχει υπερκορεστεί και ο χώρος στη Λευκίμμη είναι ακατάλληλος. Οχι στην εμπορευματοποίηση και σε κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης που συνεπάγεται αυτή, όχι στις ΣΔΙΤ και στις Συμβάσεις Παραχώρησης, στις Μονάδες Επεξεργασίας Απορριμμάτων (ΜΕΑ) που αντιστρατεύονται την ανακύκλωση. Το κόστος των προγραμμάτων, εξοπλισμού και έργων για την ορθολογική διαχείριση των αποβλήτων να προέρχεται από κεντρικούς δημόσιους πόρους που θα τροφοδοτούνται σε σημαντικό βαθμό και από μια μεγαλύτερη φορολόγηση των επιχειρηματικών ομίλων, οι οποίοι μάλιστα στα Ιόνια Νησιά θησαυρίζουν. Επαρκές προσωπικό με σταθερή και μόνιμη εργασία.
-- Ο βασικός λόγος είναι ότι τα απορρίμματα, ο σύγχρονος «χρυσός», αποτελούν το νέο τομέα «επένδυσης» και κερδοφορίας του κεφαλαίου. Σε αυτό το αλισβερίσι (κυβέρνησης - επιχειρηματικών ομίλων) οι δήμοι αποδέχονται το ρόλο του χαμάλη, που θα φτιάξει τις υποδομές, χωρίς επαρκείς χρηματοδοτήσεις, ενώ οι «επενδυτ
Με «αρχές», όπως το «ο ρυπαίνων πληρώνει», η «διευρυμένη ευθύνη του παραγωγού», το «πληρώνω όσο πετάω» και το «ειδικό τέλος ταφής», που σε λίγο θα μετονομαστεί σε «περιβαλλοντική εισφορά», το κόστος κατά κύριο λόγο φορτώνεται στις πλάτες της λαϊκής οικογένειας. Μέσω των Συμπράξεων Δημόσιου - Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) επιταχύνεται η παράδοση της διαχείρισης σε ιδιώτες και «ξηλώνεται το πουλόβερ» δαπανώντας εκατομμύρια ευρώ για εργολαβίες σε ιδιώτες.
Ολα αυτά είναι κατευθύνσεις της ΕΕ, έχουν περιληφθεί αυτούσιες στην εθνική νομοθεσία με υπογραφές των ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. και συνεχίστηκαν με «θρησκευτική ευλάβεια» από τον ΣΥΡΙΖΑ στον Εθνικό Σχεδιασμό Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ). Αυτοί οι στόχοι ενσωματώθηκαν και στον Περιφερειακό Σχεδιασμό για τα Ιόνια Νησιά. Φυσικά, με τη σύμφωνη γνώμη των εκάστοτε περιφερειακών αρχών, ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης, και με την υποστήριξη των αντίστοιχων δημοτικών αρχών. Είναι η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και της ανταποδοτικότητας των πάντων. Είναι η πολιτική που προκάλεσε το έγκλημα στο Τεμπλόνι και στη χωματερή της Λευκίμμης. Πολιτική που επιβάλλεται και με την καταστολή. Οσες δυνάμεις, παρά τις όψιμες αγωνίες και εξαγγελίες τους περί «ικανού διαχειριστή» του προβλήματος, συμφωνούν με αυτές τις κατευθύνσεις, δεν τοποθετούνται για το χώρο, το ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο και τη διαδικασία επεξεργασίας, κοροϊδεύουν τον κόσμο.
Η «Λαϊκή Συσπείρωση» έχει δώσει τις θέσεις της από το 2007 και έχει συμμετάσχει στους αγώνες των κατοίκων, όταν οι άλλοι παρίσταναν τους Πόντιους Πιλάτους...
Διεκδικούμε: Αμεση προτεραιότητα στην ανακύκλωση με διαλογή στην πηγή, χωροθέτηση νέων χώρων αφού το Τεμπλόνι έχει υπερκορεστεί και ο χώρος στη Λευκίμμη είναι ακατάλληλος. Οχι στην εμπορευματοποίηση και σε κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης που συνεπάγεται αυτή, όχι στις ΣΔΙΤ και στις Συμβάσεις Παραχώρησης, στις Μονάδες Επεξεργασίας Απορριμμάτων (ΜΕΑ) που αντιστρατεύονται την ανακύκλωση. Το κόστος των προγραμμάτων, εξοπλισμού και έργων για την ορθολογική διαχείριση των αποβλήτων να προέρχεται από κεντρικούς δημόσιους πόρους που θα τροφοδοτούνται σε σημαντικό βαθμό και από μια μεγαλύτερη φορολόγηση των επιχειρηματικών ομίλων, οι οποίοι μάλιστα στα Ιόνια Νησιά θησαυρίζουν. Επαρκές προσωπικό με σταθερή και μόνιμη εργασία.
